Tijd

Iedereen kent voornemens. Dan heb ik het niet over die dwangmatige datum van 1 januari. Waarop velen zich gek laten maken met voornemens die ze eigenlijk niet waar willen maken. Nee, ik heb het over voornemens die als wens al zo lang op mijn lijstje staan. Helemaal vol van het idee. In fantasie bestaat het al. Alleen de praktijk laat op zich wachten. Dat soort voornemens.

En vraag me niet waarom het er dan ineens wel van komt. Het is nog geen week geleden en ik weet de aanleiding al niet meer. Die is verdrongen door het bekende dreigende vingertje die mij bij voorbaat voorspelde dat ik zo weer uit het weblogbestand gegooid zou worden. Want ik moet wel actief worden en ‘een paar keer per week een leuk stukje schrijven’. Zo werd mij medegedeeld. Bijna verdween dit jarenlange voornemen de prullebak in.

Gevoelig als ik ben voor dit soort calvinistiche opmerkingen kwam de plichtmatige verantwoordelijkheid alweer boven drijven. Naast het recalcitrante in mij, wat direct de andere kant uit wil lopen. Maar toch… Ik wil graag meer dan leuke stukjes schrijven. Ontdekken waartoe ik in staat ben. Meemaken hoe mijn weblog zich ontwikkelt. Dus hopelijk heb ik nu binnen de tijdstermijn van 7 dagen toch ‘iets noemenswaardigs’ geschreven en word ik niet verwijderd.

Dit bericht is geplaatst in Peins-zinsels met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie