Gelukt!

Iets op eigen kracht voor elkaar krijgen geeft toch altijd een kick!
Het is niet mijn sterkste kant om allerlei instellingen en koppelingen in en met computers te zoeken, veranderen of maken. Toch, na een hoop ellende met Wamp & Windows XP, de brui gegeven aan offline een website met WordPress opbouwen. Dan maar direct in real life – online met die site.

Op mijn domeinnaam een database aangemaakt en alle benodigde gegevens voor de koppeling met WordPress weten te verzamelen. Met een handleiding vanaf internet in de hand is het me gelukt het geheel geïnstalleerd te krijgen. Moet daarbij wel bekennen dat er eerst vier-vijf verschillende verhalen zijn doorgenomen en daaruit de meest gebezigde aanpak is gekozen. En nu - echt van start met WordPress en Sienism.nl!

Geplaatst in Peins-zinsels | Getagged | Een reactie plaatsen

Mooie tekst, mooi streven

Het gaat over balans, blijkbaar iets waar veel mensen altijd weer mee bezig zijn:

In feite zoek ik naar een balans De kracht om dingen te accepteren die ik niet kan veranderen De moed om de dingen aan te pakken die ik wel kan veranderen En de wijsheid om het verschil tussen die twee te herkennen

Mooi uitgangspunt om wijzer van te worden. Het moment van berusting verbinden met het moment van mogelijkheden. Wellicht dat het één het ander versterkt! En die versterking moet er zijn als je het tegelijkertijd hebt over kracht, moed en wijsheid…

Geplaatst in Peins-zinsels | Getagged | Een reactie plaatsen

Nieuwe inspiratie ;-)

Herkenbaar? Telkens weer opnieuw de draad van mediteren oppakken? Daarbij beken ik indirect dat mijn ‘minstens vier keer in de week zitmeditatie in de bus’ blijkbaar niet als regelmatige inspanning wordt gezien. Terwijl ik echt geen fundamentalist wil zijn. En dus creatieve vormen van mediteren zeker zal toejuichen. Vooral omdat het belangrijk is voor mij dat mediteren geen ‘van de buitenwereld afgesloten’ bezigheid blijft.

Haiku
Het leren schrijven van dit deze Japanse dichtvorm staat al langere tijd op mijn verlanglijstje. Door een cursusdag over sociale media werd die interesse weer aangewakkerd. Wat wil je van jezelf laten zien op facebook & twitter? Welke thema’s en interesses wil ik delen? Niet alleen daar maar ook op mijn weblog.

Hoezo gedachtenloos?
Zo zat ik buiten op mijn kussen te mediteren en kwam de herinnering hieraan weer bovendrijven. Deze gedachte heb ik vrij door mijn hoofd laten lopen en zie mijn eerste haiku:

in de ochtendzon
een meditatie verwaait
tussendoor het gras

 

Geplaatst in Zen-zinsels | Getagged , | Een reactie plaatsen

Reflexiedag?

Mijn conclusies van gisteren houden me vandaag ook nog bezig. Mezelf kennende als iemand die zeker de laatste maanden leefde met een soort voortdurend hardstromende energie in mijn lijf. Alsof het water maar constant voortstroomt, mij soms zelfs voorbij gaat. En ik ga dan automatisch ook maar door… Jagend op de energie.

Niet de juiste combinatie
Die energie heb ik meegenomen de operatietijd in. Na mijn verhaal over de tweede week moest ik hier vandaag aan denken. Ik heb altijd al de neiging om door te stormen – ook nu. Dus moet ik maar eens goed nadenken over volgende week. En met name over een vergadering die ik aanstaande woensdagmorgen heb gepland. Ik ben te ‘stoer – eigenwijs’ om tot de conclusie te komen dat het slimmer is om die af te zeggen en pas over een paar weken weer te plannen.Maandag – beslisdag.

Vrouwenpraat
Vannacht ben ik ongesteld geworden. En dat hakte er blijkbaar hard in. Tijdens mijn meditatie ging ik tot twee keer zowat onderuit. Duizelig en mijn maag draaide om. Ik ben maar liggen doorgegaan. De rest van de dag heb ik me extra rustig gehouden. De schrik zat even stevig in mijn lijf.

Geplaatst in Lies-zinsels | Reageren uitgeschakeld

Week 2

Na een wandeling door een verstilt landschap, windloos, met rijp op gras en struiken…
Even de balans opmaken, dat is mijn voornemen na weer een week. Bijna onzin natuurlijk want in de voorgaande schrijfsels kan ik natuurlijk het verloop nalezen. Na week 1 was ik erg tevreden en kon het cijfer niet hoger. Deze week voelt heel anders. Is het stagnatie, heb ik teveel van mezelf gevraagd, gaat het gewoon langzamer? In ieder geval heb ik er niet veel meer voor over dan een zes.

Cijfer voor Sien?
Het is natuurlijk één groot geheel van samenwerking. Tussen het automatische systeem in mijn lichaam wat met het herstel aan de slag gaat en hoe ik me daarbij gedraag. Mijn conclusie wat mezelf betreft is dat ik me deze week vergist heb ik wat ik aankan. Gelukkig kwam dat woensdag duidelijk naar buiten en kon ik bij mezelf aan de bel trekken. Maar mijn optimisme moet nog steeds getemperd worden. Dus ook ik krijg een laag cijfer :-)

Mijn lijf?
Dat is in ieder geval druk bezig. Vanalles trekt, jeukt, tintelt en doet pijn. Zo op zijn eigen tijd. Bij de littekens, in mijn bovenbeen, mijn onderbuik. Ik vertaal het als genezing omdat dat mijn wens is. en blijkbaar is het hard werken, daar intern. De moeheid laat het voelen en de concentratie wordt constant gestoord.

Waarschuwing om serieus te nemen
Met Jaap wezen eten in ‘ons’ Indiaas restaurant. Vraag me niet naar de naam of het adres maar ik kan het blindelings vinden of je uitleggen. Ineens ontdekten we daar dat ‘pa, de vader die het familierestaurant heeft gestart met moeder in de keuken,’ vier maanden geleden is overleden. Binnen vier dagen aan, wat uiteindelijk bleek, een aneurysma aan de buikslagader. Zoals zijn dochter het vertelde. Een bizarre samenloop van verhalen. Ik voel me gewaarschuwd. Zoiets zou mij kunnen gebeuren als ik ‘pech’ heb. Dit nare verhaal over meneer Souri, wat niet onderkend werd toen hij zich in het ziekenhuis meldde, moet ik me ter harte nemen. Alleen al om zijn nagedachtenis.

Geplaatst in Lies-zinsels | Reageren uitgeschakeld

Leeg gevoel

Wat ik vandaag ook doe. Het lijkt te resulteren in een leeg en moe gevoel. Dat is anders dan wanneer je een halve marathon hebt gelopen. Dan ben je moe maar ook gevuld. Alsof er even een heel ander, bijzonder energieniveau in je zit. Nu lijkt het meer alsof de bodem eruit is gezakt.

Operatieroes voorbij?
Lange tijd heb ik uitgekeken naar een oplossing voor mijn pijnklachten. Naar een manier waarop ik ermee kon werken zodat het beter zou worden. Uiteindelijk moest ik me dan eerst even overgeven aan een bekwaam chirurg. Daarna is het werk aan mij. Zo ben ik dit traject ingestapt. Na de ingreep blij en vol vertrouwen aan het herstel begonnen. Nu lijk ik even in een tegenslag te zitten.

Dipje
Mijn energiestroom was op volle toeren en stapsgewijs ging ik op pad. Maar de voorraad blijkt kwetsbaar te zijn. Wat ik ook doe, werk, huishoudelijke zaken, wandelen, plannen maken, schrijven. Het is even op. Het is slap en irriteert.

Wijsneus
Krijg ik even het deksel op mijn neus! Denk ik genoeg tijd in rust op de bank of luie stoel door te brengen. Wel te weten wat nodig is en voor balans zorgt… Mezelf vermanend toespreken over ‘dimmen’. Meer aan te kunnen dan in werkelijkheid. Ach, elke dag is weer zo heerlijk simpel – het houdt me altijd weer een spiegel voor en gelukkig ben ik niet te bang om erin te kijken.

Geplaatst in Lies-zinsels | Reageren uitgeschakeld

Wandel even mee

Vanmorgen scheen de zon en heb ik direct besloten niet te lang te wachten met naar buiten gaan. Heerlijk na twee miezerige dagen. Even een andere omstandigheid waar ik vrolijker van word. Ga mee! We lopen vanuit mijn huis rechtsaf de Noorddijk af.

   
   
   

Dit is langs de ringvaart van droogmakerij de Beemster, werelderfgoed & mijn voor- & achtertuin. Na bijna 30 jaar heerlijk middenin Amsterdam te hebben gewoond heb ik dit ervoor ingeruild. Kun je nu begrijpen dat ik snak naar droog weer zodat ik hiervan kan genieten? En dus mijn wandel-trainings-sukkel-loopje op deze manier kan maken.

Eerlijk is eerlijk
Al mist deze troela Amsterdam en haar levendige diversiteit regelmatig. Zeker nu ik er voor mijn werk niet naar toe ga en het ruim drie weken geleden is dat ik me eraan heb kunnen laven. Slenteren langs de grachten is ook geen slechte optie :-)

Dummy-dag
Verder voelt vandaag niet erg opwindend. Maar ach, wat had ik dan gedacht. Ben ik nou echt zo suf? Tijdens mijn voornemen om weer een tijdje te werken bleek de concentratieboog kort. Moeheid liet zich vandaag ook beter gelden en mijn been en buik voelen een beetje als vreemden. Trekkebeenje als ik een iets grotere stap probeer te maken, een bovenbeen wat soms wereldvreemd aanvoelt voor mij en een buik die zo haar eigen weg gaat in rust, prikkels en kleine pijntjes. Weinig verandering dus. Zo langzamerhand krijgen ze me onder de rustig-aan-duim… Al is het protest tegen deze nieuwe dagelijkse ‘sleur’ nog steeds aanwezig.

Geplaatst in Groen-zinsels, Lies-zinsels | Reageren uitgeschakeld